Πολιτικό πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ
ΣΤΟΧΟΣ 10
Για μια νέα πολιτική για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες
Η στρατηγική μας κατεύθυνση
Οι
διαφαινόμενες τάσεις γύρω από το φαινόμενο της μετανάστευσης και την
αντιμετώπισή του δεν είναι ενθαρρυντικές. Οι επιπτώσεις της παγκόσμιας
οικονομικής κρίσης θα επηρεάσουν ιδιαίτερα τις ευάλωτες οικονομίες των
χωρών του Τρίτου Κόσμου, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το χάσμα Βορρά-Νότου,
και αυτό παρά τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι χώρες
του Πρώτου Κόσμου. Επομένως, τα μεταναστευτικά ρεύματα δεν αναμένεται να
περιοριστούν, παρά τα σκληρά μέτρα των χωρών υποδοχής. Ταυτόχρονα,
είναι λογικό να αναμένεται επιδείνωση της αντιμετώπισης των οικονομικών
μεταναστών και της θέσης τους ως προς τα εργασιακά τους δικαιώματα, τις
διαδικασίες νομιμοποίησης, την υγειονομική τους περίθαλψη, τη ρατσιστική
σύνδεσή τους με την εγκληματικότητα κλπ., αφού εξακολουθούν να
αποτελούν τα πιο ευάλωτα τμήματα των εργαζομένων ή όσων αναζητούν
εργασία. Ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι ακόμα η ενίσχυση της τάσης για
σύνδεση των μεταναστών και της μετανάστευσης με την πάταξη της
τρομοκρατίας.
Η
σύγχρονη Αριστερά δεν αντιμετωπίζει μοιρολατρικά ούτε τις αρνητικές
σημερινές καταστάσεις ούτε τις διαφαινόμενες τάσεις. Παρεμβαίνει
οργανωμένα. Συμπαρίσταται ή συμπαρατάσσεται με τους μετανάστες εντός και
εκτός κοινοβουλίου, συμβάλλοντας στην αυτοοργάνωσή τους, στην προστασία
τους και στην αποτελεσματικότητα των αγώνων τους για μια καλύτερη ζωή,
χωρίς φόβο και άγρια εκμετάλλευση. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η θέση της
Αριστεράς για τη μετανάστευση οφείλει να είναι η άρση των αιτίων που
δημιουργούν και γιγαντώνουν τα μεταναστευτικά ρεύματα στη φάση αυτή.
Αυτό παραπέμπει ευθέως σε συνεχή μείωση των ανισοτήτων Βορρά-Νότου,
δηλαδή σε μια αντίθεση την οποία ο νεοφιλελευθερισμός ούτε θέλει ούτε
μπορεί να αντιμετωπίσει. Επικεντρώνουμε την προσοχή μας στη διαμόρφωση
μιας μεταναστευτικής πολιτικής που θεωρεί ζήτημα ζωτικής σημασίας και
προτεραιότητας την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών και
προσφύγων.
Και
αυτό όχι μόνο γιατί οι μετανάστες αποτελούν τμήμα του σύγχρονου
προλεταριάτου των μητροπολιτικών κέντρων ή γιατί ο βαθμός της
εκμετάλλευσης που υφίστανται τους καθιστά το πιο ευάλωτο τμήμα της
εργατικής τάξης. Αλλά πρωτίστως γιατί ο αγώνας ενάντια στον ρατσισμό και
την ξενοφοβία, τον εθνικισμό και τους πολέμους, συνδέεται με τον αγώνα
για την εμβάθυνση της δημοκρατίας στη σοσιαλιστική προοπτική, που θα
βασίζεται σε αξίες οικουμενικές: την ελευθερία του ατόμου για την
πραγμάτωση της προσωπικότητάς του και τη δυνατότητά του να απολαμβάνει
από κοινού και ισότιμα τα αγαθά του παραχθέντος κοινωνικού πλούτου. Με
βάση αυτές τις αρχές, που, εκτός των άλλων, αποτελούν και την πεμπτουσία
του ευρωπαϊκού νομικού -και όχι μόνο- πολιτισμού, όλοι οι άνθρωποι
είναι φορείς δικαιωμάτων που δεν πρέπει να υπόκεινται σε περιορισμό
εξαιτίας της εθνικότητας, της γλώσσας, των θρησκευτικών ή πολιτικών
πεποιθήσεων, του φύλου, του σεξουαλικού προσανατολισμού κλπ.
Υπερασπιζόμαστε το θεμελιώδες δικαίωμα των μεταναστών και των προσφύγων
στη ζωή και την αξιοπρεπή διαβίωση. Γι’ αυτό βρισκόμαστε στον αντίποδα
μιας λογικής που ορθώνει την Ελλάδα-φρούριο, την Ευρώπη-φρούριο, και
υποστηρίζουμε το δικαίωμα στην ελεύθερη και ασφαλή είσοδο και το άσυλο.
Θεωρούμε
πρακτικά ανεφάρμοστο το σύστημα «μετάκλησης μεταναστών», που δυστυχώς
ισχύει απαρέγκλιτα από το 1991, αφού, κατά κανόνα, ένας εργοδότης δεν
δέχεται να προσλαμβάνει προσωπικό εξ αποστάσεως, ιδίως όταν οι ανάγκες
της παραγωγής δεν βασίζονται στα βιομηχανικά πρότυπα των δεκαετιών του
’50 και ’60 με τον αυστηρά καθορισμένο «κλειστό αριθμό» θέσεων στα
εργοστάσια της εποχής εκείνης.
Υποστηρίζουμε ένα σύστημα διαρκούς νομιμοποίησης υπό προϋποθέσεις, μια ανοιχτή και διαρκή διαδικασία νομιμοποίησης.
Υποστηρίζουμε τα κοινωνικά δικαιώματα των μεταναστών, όπως το δικαίωμα στην εργασία, την εκπαίδευση, την υγεία, την κατοικία.
Υποστηρίζουμε
την παροχή πολιτικών δικαιωμάτων στους μετανάστες, όπως ιθαγένεια,
δυνατότητα ενεργού συμμετοχής στην πολιτική ζωή κλπ.
Οι προγραμματικοί μας στόχοι
Μετανάστες
Είσοδος μεταναστών
Κατάργηση
των σημερινών κέντρων κράτησης αλλοδαπών (προσφύγων και μεταναστών) και
δημιουργία χώρων με αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης για όσο διάστημα
χρειάζεται να παραμείνουν σε αυτούς οι πρόσφυγες και οι μετανάστες.
Κατάργηση των άτυπων επαναπροωθήσεων από τον Έβρο και το Αιγαίο.
Απαγόρευση της απέλασης και της διοικητικής κράτησης κάθε ανηλίκου, και ειδικό ενδιαφέρον για τη διαμονή τους στη χώρα μας.
Αποποινικοποίηση
(μόνο σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους) του αδικήματος της παράνομης
εισόδου, διαμονής και εργασίας όταν συντρέχουν λόγοι οικονομικής
επιβίωσης, με σαφή αναφορά της ρήτρας αυτής σε νομοθετικό κείμενο.
Ριζική
αναδιοργάνωση του Τμήματος Φύλαξης Συνόρων, αλλά και της ίδιας της
διοικητικής απέλασης, που γίνεται χωρίς δικαστικές εγγυήσεις.
Ανάληψη
πρωτοβουλίας της χώρας μας για κατάργηση του νέου ευρωπαϊκού Συμφώνου
για τη Μετανάστευση και το άσυλο, καθώς και της λεγόμενης «Οδηγίας της
Ντροπής» («Οδηγία για την εναρμόνιση των διαδικασιών επιστροφής υπηκόων
τρίτων χωρών»).
Νομιμοποίηση μεταναστών
Εφαρμογή ενός συστήματος ανοιχτής και διαρκούς νομιμοποίησης, υπό προϋποθέσεις
Θέσπιση
ενός πρόσθετου τύπου άδειας, που θα λέγεται «άδεια προς αναζήτηση
εργασίας», με την οποία θα εφοδιάζεται αυτομάτως κάθε ενδιαφερόμενος
(είτε με αίτηση προς τις αρμόδιες ελληνικές αρχές είτε με αίτηση στο
ελληνικό προξενείο της χώρας προέλευσης) και θα αποκτά αυτοδικαίως το
δικαίωμα παραμονής στην ελληνική επικράτεια για ένα χρόνο, με στόχο να
αναζητήσει δουλειά.
Αποσύνδεση
της ανανέωσης της άδειας παραμονής από την ύπαρξη ορισμένου αριθμού
ενσήμων, για να μην μεταπίπτουν εργαζόμενοι μετανάστες, μαζικά και
άδικα, από το καθεστώς της νομιμότητας στο καθεστώς της παρανομίας,
εξαιτίας της απροθυμίας των εργοδοτών τους να καταβάλουν τις
προβλεπόμενες από τη νομοθεσία ασφαλιστικές εισφορές.
Εργασιακά δικαιώματα
Απόλυτη
ευχέρεια μεταβολής του σκοπού της άδειας διαμονής (με ανεμπόδιστη
εναλλαγή του καθεστώτος εξαρτημένης και μη εξαρτημένης εργασίας) και
αποσύνδεση της άδειας διαμονής για ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα
από απόδειξη ύπαρξης πόρων 60.000 €.
Διασφάλιση
των εργασιακών, ασφαλιστικών, συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των
μεταναστών, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος της ασφάλειας στην
εργασία.
Ένταξη
των μεταναστών σε προγράμματα γεωργικής κατάρτισης που χρηματοδοτούνται
από την ΕΕ για την κατανόηση νέων γεωργικών πρακτικών.
Στήριξη μεταναστών για τη συμμετοχή τους στο συνδικαλιστικό κίνημα και τα εκλεγμένα όργανα.
Εκπαίδευση
Δομές
προαιρετικής εκμάθησης ελληνικής γλώσσας σε όλους τους ενήλικους
μετανάστες πρώτης γενιάς από επαρκώς στελεχωμένα Κέντρα Εκμάθησης
Ελληνικής Γλώσσας που θα λειτουργούν σε δημοτικό επίπεδο.
Μαθήματα
μητρικής γλώσσας και πολιτισμού για μαθητές μετανάστες στα δημόσια
σχολεία, όταν ο αριθμός των μεταναστών μιας ομάδας υπερβαίνει το 8%.
Καθιέρωση
της αντιρατσιστικής εκπαίδευσης, παρεμβάσεις στα σχολικά βιβλία ώστε να
προάγουν την πολυπολιτισμικότητα και το σεβασμό στη διαφορετικότητα,
οργάνωση ειδικών διαπολιτισμικών δραστηριοτήτων.
Πολιτικά δικαιώματα – Ιθαγένεια – Μετανάστες δεύτερης γενιάς
Απόδοση
ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην
Ελλάδα, καθώς και σε όλα τα παιδιά που συμπληρώνουν τρία χρόνια
παραμονής στη χώρα μας.
Αναγνώριση
στα παιδιά που αποφοιτούν από σχολεία μέσης εκπαίδευσης στην Ελλάδα
(και δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για κτήση ιθαγένειας ή δεν επιθυμούν
να πάρουν την ελληνική ιθαγένεια) του καθεστώς του επί μακρόν
διαμένοντος με την ενηλικίωσή τους, ανεξάρτητα από τη νόμιμη ή μη
διαμονή των γονέων τους στη χώρα.
Παροχή άδειας αόριστης διάρκειας στους αλλοδαπούς μαθητές που φοιτούν στην ελληνική εκπαίδευση.
Καθιέρωση
της αρχής της κατοικίας προκειμένου για την κτήση της ιθαγένειας
(residence citizenship), που θα στηρίζεται όχι στον τόπο γέννησης ή στην
καταγωγή βάσει αίματος, αλλά στον τόπο που βρίσκεται η κατοικία και η
εργασία του μετανάστη, δημιουργώντας ειδικό δεσμό με τη χώρα.
Παροχή δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές για όσους τεκμηριώνουν 5ετή νόμιμη παραμονή στην Ελλάδα.
Υγειονομική περίθαλψη
Διεύρυνση
της πρόσβαση των μεταναστών στις υπηρεσίες υγείας, όπως ακριβώς ισχύει
και για τους Έλληνες. Τροποποίηση του άρθρου 84 του ν. 3386/05, που
προβλέπει υγειονομική περίθαλψη μόνο για έκτακτα περιστατικά, εφόσον οι
συγκεκριμένοι αλλοδαποί δεν βρίσκονται νομίμως στη χώρα μας.
Κατοχύρωση
ιατρικής παρακολούθησης και πρόσβασης στην περίθαλψη για τις εγκύους
(κατά την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και την περίοδο της λοχείας).
Παροχή
άδειας διαμονής για λόγους ανθρωπιστικής φύσεως σε πρόσωπα που πάσχουν
από σοβαρά προβλήματα υγείας (άρθρο 44, παράγραφος 1, εδάφιο ε’) χωρίς
να απαιτείται προηγούμενη άδεια διαμονής.
Κρατικές υπηρεσίες
Αύξηση του μόνιμου υπαλληλικού προσωπικού που ασχολείται με τη χορήγηση και την ανανέωση αδειών διαμονής.
Ειδική
αντιρατσιστική εκπαίδευση στους δημόσιους λειτουργούς και αναβάθμιση
των υπηρεσιών που ασχολούνται με τη μετανάστευση ώστε να μην αποτελούν
χώρους δυσμενούς μετάθεσης.
Ουσιαστική
οικονομική στήριξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως προϋπόθεση για εκχώρηση
αρμοδιοτήτων που αφορούν την υποδοχή και ομαλή ένταξη μεταναστών και
προσφύγων στην τοπική κοινωνία.
Πρόσφυγες – Αιτούντες άσυλο
Είναι
ανάγκη η Ελλάδα να κάνει στροφή στο θέμα των προσφύγων και να παίξει
ενεργό ρόλο για μια αντίστοιχη αλλαγή της πολιτικής της ΕΕ. Στο πλαίσιο
αυτό θα πρέπει να γίνουν τα εξής:
Διακοπή
κάθε προσπάθειας τεχνητού περιορισμού του αριθμού των αιτήσεων ασύλου
που εγκρίνονται. Κάθε άνθρωπος που διώκεται και κινδυνεύει στη χώρα του
δικαιούται και πρέπει να λαμβάνει άσυλο.
Παροχή
σε όλους τους πρόσφυγες γρήγορης και ξεκάθαρης πρόσβασης σε όλη τη
διαδικασία ασύλου, με εξασφάλιση διερμηνέων και με έγκαιρη, γραπτή
ενημέρωση για την εξέλιξη της υπόθεσής τους σε γλώσσα που κατανοούν, με
δωρεάν παροχή νομικών υπηρεσιών σε όλη τη διοικητική διαδικασία ασύλου.
Στις
αποφάσεις για τη χορήγηση ασύλου να καταγράφονται οι ισχυρισμοί του
αιτούντος, η έρευνα των κρατικών υπηρεσιών σχετικά με την υπόθεση, τα
πρακτικά της Επιτροπής και βέβαια η πλήρης αιτιολόγηση της τελικής
απόφασης.
Ρητή
και απόλυτη απαγόρευση των άτυπων επαναπροωθήσεων. Παροχή στον Συνήγορο
του Πολίτη δικαιώματος εξέτασης καταγγελιών για άτυπες επαναπροωθήσεις
και για άρνηση αποδοχής από τις αστυνομικές αρχές υποβαλλόμενων
αιτημάτων ασύλου.
Απαγόρευση
της κράτησης των αιτούντων άσυλο χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο
αδίκημα, και ιδίως των ασυνόδευτων ανηλίκων, των εγκύων γυναικών, των
θυμάτων βασανιστηρίων και των ατόμων με αναπηρία. Να υπάρχει ταχύτατη
δικαστική διερεύνηση της νομιμότητας της κράτησης αυτής στις περιπτώσεις
που κατ’ εξαίρεση επιβάλλεται.
Απάλειψη
από την ελληνική νομοθεσία (και ανάλογες πρωτοβουλίες για τις
κοινοτικές οδηγίες) της δυνατότητας να απορρίπτονται αιτήματα ασύλου με
την άμεση ή έμμεση χρήση των ρητρών της «ασφαλούς χώρας καταγωγής», της
«ασφαλούς τρίτης χώρας» και της «επικουρικής προστασίας».
Τρίτη 22 Μαΐου 2012
Κυριακή 20 Μαΐου 2012
ΚΑΡΟΛΟΣ: ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Υπέγραψε λήξη του εμπάργκο το 1995 για τα Σκόπια.
- Δήλωσε ότι οι ένδοξοι Αρβανίτες είναι Τουρκαρβανοί.
- Δήλωσε ότι είναι Αλβανικής καταγωγής.
Υπέγραψε το 1987, ως υπουργός Εξωτερικών, την μονομερή άρση του εμπολέμου με την...Αλβανία
- Το 1988 υπέγραψε με τον Τούρκο Γιλμάζ να ΜΗΝ επεκταθεί η θάλασσά μας από τα 6 στα 12 μίλια ώστε να μπαίνουν οι Τούρκοι ανενόχλητοι στο Αιγαίο για ασκήσεις και για ψάρεμα. Να μην καθορισθεί ΠΟΤΕ η ΑΟΖ.
Ακύρωσε την κυριότητα όλου του Αιγαίου.
Ακύρωσε στην πράξη τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923
έδινε"άτοκα δάνεια" σε πρώην πρωθυπουργό για να καλύψει την αγορά "του σκυλόσπιτου" κατά δηλώσαν αλλού συναδέλφου του στο υπουργικό συμβούλιο τότε.
Έπαιρνε σαν πρόεδρος της δημοκρατίας 30.000 ευρώ μηνιαίως ή αλλιώς 360.000 ευρώ το χρόνο...
Το όνομά του Κάρολος το οφείλει στον αυστριακό σοσιαλιστή Καρλ Κάουτσκι. Ο νονός του, στρατηγός Βλάχος, ήταν οπαδός του Κάουτσκι και αποφάσισε να δώσει το μικρό όνομά του στον βαφτισιμιό του.
Η κόρη του είναι παντρεμένη με τούρκο και την εγγονή του την λένε Λειλά..
Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε Υφυπουργός, Αναπληρωτής
Υπουργός, και, από το 1985 έως 1989 και από το 1993 έως 1996, Υπουργός
Εξωτερικών. Κατά τη διάρκεια της Οικουμενικής Κυβέρνησης ανέλαβε
Υπουργός Αναπληρωτής Εθνικής Άμυνας (1989-1990), ενώ επί πρωθυπουργίας
Σημίτη ήταν Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και
Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής (1998-2004).
Λιάνης, Μιμή, Στάη, Παπούλιας
Σάββατο 19 Μαΐου 2012
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΗΛΟΥ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΠΟΦΟΗΤΕΥΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ
Δεν γνωρίζω αν θα έρθει η Ντόρα, ο Καρατζαφέρης, ο φίλος μου Θάνος
Πλεύρης ή όποιος άλλος. Πάντως σίγουρα στον παραπάνω σκοπό δεν με
χωρίζει τίποτα με αυτούς ή με όσους επιστρέφουν στη ΝΔ τρέχοντας από
τους ΑΝΕΛ και την Χρυσή Αυγή. Δεν με χωρίζει τίποτα με τα 9/10 της
Χρυσής Αυγής, αφού είναι απλά δίκαια θυμωμένοι συμπολίτες μας, που
ψήφισαν έτσι από απελπισία κι οργή κι όχι «νεοναζί». Δεν με χωρίζει
τίποτα με όποιον ή όποια δεν θέλει κανείς να παίξει στο πόκερ την
ασφάλεια 10.000.000 Ελλήνων, δεν θέλει να δει στην κυβέρνηση τους
ιδεοληπτικούς της Υπατίας, αυτούς που θέλουν να νομιμοποιήσουν όλους
τους κατσαπλιάδες μουσουλμάνους που πλημμύρισαν την χώρα και να διώξουν
και την τελευταία επιχείρηση από την Ελλάδα υπερφορολογώντας την. Ο
γιαλαντζί νεομπολσεβικισμός είναι αξιοθέατο για τα Εξάρχεια, όχι για
κυβερνητική πολιτική.
Δεν θα συμφωνήσω ποτέ με την Ντόρα Μπακογιάννη πάνω στο Σχέδιο Ανάν, το σχέδιο απαρτχάϊντ σε βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την στάση της απέναντι στον μεγάλο Έλληνα ηγέτη, τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Είχα, έχω και θα έχω τεράστιες διαφορές μαζί της, όπως και με άλλους, πάνω στα εθνικά θέματα, στην στάση της Πατρίδας απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό και σε άλλα ζητήματα.
Αντίστοιχα έχω διαφορές με το ΛΑΟΣ, ακόμη και στην αισθητική του ύφους.
Αυτά όμως δεν έχουν σημασία σε αυτή τη φάση. Οφείλουμε όλοι να φράξουμε τον δρόμο στους ψευδόμενους τυχοδιώκτες, σε όσους έχουν κρυφή ή φανερή ατζέντα δραχμής, σε όσους ονειρεύονται μαζί με το Μνημόνιο να καταγγείλουν και την συμφωνία της Βάρκιζας και να εφαρμόσουν στην καμπούρα του λαού μας καταστροφικές και μισελληνικές ιδεοληψίες.
Διαφωνούσα με την συμμετοχή στην κυβέρνηση Παπαδήμου και ήμουν υπέρ του όχι στη δανειακή σύμβαση. Όμως δεν έχω «προσωπική ατζέντα» και δεν πρόκειται να αποκτήσω τώρα. Κατανοώ τα κίνητρα τότε του Αντώνη Σαμαρά και το αίσθημα ευθύνης του, που εκτίμησε ως υπαρκτό ενδεχόμενο κίνδυνο κατάρρευσης. Θεωρούσα ότι άξιζε να πάρουμε το ρίσκο, αντιπροτείνοντας πάντοτε την φιλελεύθερη, αναπτυξιακή κι ευρωπαϊκή πρόταση μας. Έκρινε αλλιώς. Είμαι απλό μέλος κι είναι ο Αρχηγός μου, ο σημαιοφόρος των ιδεών μας.
Σήμερα είμαστε εδώ, με άλλα και θανάσιμα επικίνδυνα δεδομένα. Οφείλουμε όλοι να παραμερίσουμε τις όποιες διαφορές μας, να ξεχάσουν πολλοί τις προσωπικές φιλοδοξίες ή εμμονές τους και να συγκροτήσουμε, με πυκνή ενότητα στρατιωτικής φάλαγγας, το Μέτωπο απέναντι στους τυχοδιώκτες κάθε απόχρωσης για την διάσωση της αστικής δημοκρατικής Ελλάδας.
Όλοι δε, μα όλοι, εμείς οι πολλοί του κόσμου της εργασίας, στον οποίο ανήκω αλλά κυρίως οι λίγοι αληθινοί αστοί και οι ισχυροί, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι την μεγαλύτερη ασφάλεια, την μεγαλύτερη εγγύηση για την κοινωνική συνοχή, την εθνική και κοινωνική ενότητα, την παρέχει η κοινωνική δικαιοσύνη, η διασφάλιση της κοινωνικής κινητικότητας. Οφείλουμε να βρούμε τρόπους και πολιτικές που θα δώσουν ανάσα κι ελπίδα στους πολλούς, που ήδη υποφέρουν. Την νομιμοφροσύνη των πολλών την κερδίζει η δικαιοσύνη, η αξιοκρατία, η φροντίδα για τους αδύναμους. Όχι ο φόβος κι οι απειλές. Λαϊκή είναι η βάση μας. Οι πολλοί εκλέγουν τους λίγους.
Και να θυμίσω ότι η βασική μας διαφορά από τους τυχοδιώκτες του ΣΥΡΙΖΑ, από αυτούς που επενδύουν στην καταστροφή και τον κοινωνικό πόλεμο, δεν είναι μόνο η πίστη μας στην εθνική ιδέα. Είναι και η πίστη μας στην εθνική και κοινωνική ενότητα. Όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, ισχυροί ή αδύναμοι, έχουμε δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις απέναντι στην Πατρίδα, της οποίας πολυτιμότερο κεφάλαιο είναι οι Άνθρωποι.
Κι απευθυνόμενος στις εκατοντάδες χιλιάδες φίλους που στις 6 Μαΐου επέλεξαν ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή, θα τους πω ότι δεν νοείται στις 17 Ιουνίου πατριωτική ψήφος, η οποία θα δώσει στον ΣΥΡΙΖΑ την πρωτιά και το μπόνους των 50 εδρών. Θα πω στους νοικοκυραίους, στους σοβαρούς ανθρώπους, που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ ή νεοφιλεύθερα προσωπικά μορφώματα ότι οι διαφορές μας θα είναι άνευ σημασίας αν η χώρα μετατραπεί σε μπατιρημένη κι απόβλητη Βενεζουέλα, χωρίς μάλιστα πετρέλαιο και με γείτονα την καραδοκούσα Τουρκία.
Η Πατρίδα, αδέρφια, σήμερα είναι ένα πολιορκημένο κάστρο. Και σ’ ένα πολιορκημένο κάστρο κάθε διαφωνία ισοδυναμεί με προδοσία. Ας κάνουμε, εμείς, της ευρύτερης Φιλελεύθερης και Πατριωτικής Παράταξης το καθήκον μας, αφήνοντας επί μέρους διαφορές στην άκρη, φέρνοντας ένα κραταιό ποσοστό στην κάλπη, σταματώντας τους επικίνδυνους τυχοδιώκτες κάθε απόχρωσης. Πάντα σε μας έπεφτε το χρέος.
ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ
Δεν θα συμφωνήσω ποτέ με την Ντόρα Μπακογιάννη πάνω στο Σχέδιο Ανάν, το σχέδιο απαρτχάϊντ σε βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την στάση της απέναντι στον μεγάλο Έλληνα ηγέτη, τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Είχα, έχω και θα έχω τεράστιες διαφορές μαζί της, όπως και με άλλους, πάνω στα εθνικά θέματα, στην στάση της Πατρίδας απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό και σε άλλα ζητήματα.
Αντίστοιχα έχω διαφορές με το ΛΑΟΣ, ακόμη και στην αισθητική του ύφους.
Αυτά όμως δεν έχουν σημασία σε αυτή τη φάση. Οφείλουμε όλοι να φράξουμε τον δρόμο στους ψευδόμενους τυχοδιώκτες, σε όσους έχουν κρυφή ή φανερή ατζέντα δραχμής, σε όσους ονειρεύονται μαζί με το Μνημόνιο να καταγγείλουν και την συμφωνία της Βάρκιζας και να εφαρμόσουν στην καμπούρα του λαού μας καταστροφικές και μισελληνικές ιδεοληψίες.
Διαφωνούσα με την συμμετοχή στην κυβέρνηση Παπαδήμου και ήμουν υπέρ του όχι στη δανειακή σύμβαση. Όμως δεν έχω «προσωπική ατζέντα» και δεν πρόκειται να αποκτήσω τώρα. Κατανοώ τα κίνητρα τότε του Αντώνη Σαμαρά και το αίσθημα ευθύνης του, που εκτίμησε ως υπαρκτό ενδεχόμενο κίνδυνο κατάρρευσης. Θεωρούσα ότι άξιζε να πάρουμε το ρίσκο, αντιπροτείνοντας πάντοτε την φιλελεύθερη, αναπτυξιακή κι ευρωπαϊκή πρόταση μας. Έκρινε αλλιώς. Είμαι απλό μέλος κι είναι ο Αρχηγός μου, ο σημαιοφόρος των ιδεών μας.
Σήμερα είμαστε εδώ, με άλλα και θανάσιμα επικίνδυνα δεδομένα. Οφείλουμε όλοι να παραμερίσουμε τις όποιες διαφορές μας, να ξεχάσουν πολλοί τις προσωπικές φιλοδοξίες ή εμμονές τους και να συγκροτήσουμε, με πυκνή ενότητα στρατιωτικής φάλαγγας, το Μέτωπο απέναντι στους τυχοδιώκτες κάθε απόχρωσης για την διάσωση της αστικής δημοκρατικής Ελλάδας.
Όλοι δε, μα όλοι, εμείς οι πολλοί του κόσμου της εργασίας, στον οποίο ανήκω αλλά κυρίως οι λίγοι αληθινοί αστοί και οι ισχυροί, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι την μεγαλύτερη ασφάλεια, την μεγαλύτερη εγγύηση για την κοινωνική συνοχή, την εθνική και κοινωνική ενότητα, την παρέχει η κοινωνική δικαιοσύνη, η διασφάλιση της κοινωνικής κινητικότητας. Οφείλουμε να βρούμε τρόπους και πολιτικές που θα δώσουν ανάσα κι ελπίδα στους πολλούς, που ήδη υποφέρουν. Την νομιμοφροσύνη των πολλών την κερδίζει η δικαιοσύνη, η αξιοκρατία, η φροντίδα για τους αδύναμους. Όχι ο φόβος κι οι απειλές. Λαϊκή είναι η βάση μας. Οι πολλοί εκλέγουν τους λίγους.
Και να θυμίσω ότι η βασική μας διαφορά από τους τυχοδιώκτες του ΣΥΡΙΖΑ, από αυτούς που επενδύουν στην καταστροφή και τον κοινωνικό πόλεμο, δεν είναι μόνο η πίστη μας στην εθνική ιδέα. Είναι και η πίστη μας στην εθνική και κοινωνική ενότητα. Όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, ισχυροί ή αδύναμοι, έχουμε δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις απέναντι στην Πατρίδα, της οποίας πολυτιμότερο κεφάλαιο είναι οι Άνθρωποι.
Κι απευθυνόμενος στις εκατοντάδες χιλιάδες φίλους που στις 6 Μαΐου επέλεξαν ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή, θα τους πω ότι δεν νοείται στις 17 Ιουνίου πατριωτική ψήφος, η οποία θα δώσει στον ΣΥΡΙΖΑ την πρωτιά και το μπόνους των 50 εδρών. Θα πω στους νοικοκυραίους, στους σοβαρούς ανθρώπους, που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ ή νεοφιλεύθερα προσωπικά μορφώματα ότι οι διαφορές μας θα είναι άνευ σημασίας αν η χώρα μετατραπεί σε μπατιρημένη κι απόβλητη Βενεζουέλα, χωρίς μάλιστα πετρέλαιο και με γείτονα την καραδοκούσα Τουρκία.
Η Πατρίδα, αδέρφια, σήμερα είναι ένα πολιορκημένο κάστρο. Και σ’ ένα πολιορκημένο κάστρο κάθε διαφωνία ισοδυναμεί με προδοσία. Ας κάνουμε, εμείς, της ευρύτερης Φιλελεύθερης και Πατριωτικής Παράταξης το καθήκον μας, αφήνοντας επί μέρους διαφορές στην άκρη, φέρνοντας ένα κραταιό ποσοστό στην κάλπη, σταματώντας τους επικίνδυνους τυχοδιώκτες κάθε απόχρωσης. Πάντα σε μας έπεφτε το χρέος.
ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ
Ετικέτες
ΕΚΛΟΓΕΣ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΝΔ,
ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ
Παρασκευή 18 Μαΐου 2012
Πρόκληση Ρεπούση!!!
Αποχώρησε από τη Βουλή, η γνωστή τουρκολάγνα Ρεπούση, όταν ο β. Πολύδωρας κάλεσε τους βουλευτές σε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού!!! Περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό;
ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ - ΠΕΙΤΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ
Η αναφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, για τις μαζικές αναλήψεις καταθέσεων ύψους 700 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ από τις ελληνικές τράπεζες μέσα σε μία μέρα, δημοσιοποιήθηκε ευρύτατα από τα αμερικανικά Mέσα Μαζικής Ενημέρωσης και οι σχολιαστές, πέραν των ειρωνικών σχολίων, έκαναν και δύο σημαντκές τοποθετήσεις:
Πρώτον, η υπό πτώχευση Ελλάδα μπορεί και σήμερα να διακινεί ένα τόσο μεγάλο ποσό, όπως το χαρακτήρισαν, μέσα σε λίγες μόνο ώρες, και
Δεύτερον, ότι η εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού στο πολιτικό και το τραπεζικό σύστημα έχει αγγίξει, πλέον, το μηδέν.
Η δεύτερη διαπίστωση προκαλεί δικαιολογημένα ανησυχία, διότι όταν ένας λαός χάνει την εμπιστοσύνη του σε όλους και σε όλα, το επόμενο στάδιο είναι η παράδοση. Και είναι φορές –το λέω και από προσωπική εμπειρία- που μπορώ να πω ότι νοιώθω πως σηκώσαμε τα χέρια ψηλά, μή μπορώντας να ανταπεξέλθουμε στις πιέσεις των προσωπικών μας δανειστών, στα έξοδα που αυξάνονται, ενώ την ίδια στιγμή μειώνονται δραματικά τα έσοδα.
Ποιός μπορεί να μιλήσει για το μέλλον, ποιός δύναται να κάνει σχέδια όταν όλα όσα προγραμμάτισε τα προηγούμενα χρόνια με βάση τα έσοδά του, έχουν καταρρεύσει από τα λάθη των πολιτικών και την απερισκεψία του προηγούμενου πρωθυπουργού, ο οποίος οδήγησε τη χώρα χωρίς πρόγραμμα στον σκληρότατο μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ε.Ε.
Η κατάσταση είναι όντως τραγική και δεν περίμενα τον Κάρολο Παπούλια και τους πολιτικούς αρχηγούς να το επιβεβαιώσουν, μιάς και η καθημερινή ενασχόληση με το ΔΝΤ, μου έδωσε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να γνωρίζω την απάνθρωπη αλήθεια των αριθμών. Η φράση, που πρωτοάκουσα τον Μάϊο του 2010 ότι «τα μαθηματικά δεν βγαίνουν» είναι πολύ πιό αληθινή από κάθε άλλη φορά.
Παρ’ όλα αυτά, και παρά το γεγονός ότι ο ανώτατος πολιτειακός άνδρας της χώρας δημοσιοποίησε μέσω των πρακτικών των συναντήσεών του με τους πολιτικούς αρχηγούς μία πολύ μεγάλη αλήθεια, ο λαός δεν πίστεψε. Όλοι έχουμε ακούσει συμπολίτες μας να αμφισβητούν τους αριθμούς και έχουν κάθε δίκιο να το κάνουν, διότι όλα τα προηγούμενα χρόνια οι πολιτικοί τους φλόμωσαν στο ψέμα. Αλλά, δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια, ότι οι τράπεζες καταρρέουν γρήγορα και σταθερά, ότι τα ταμεία είναι μείον, ότι στα νοσοκομεία παρατηρείται έλλειψη φαρμάκων, ότι πολλές εταιρείες έχουν μήνες να πληρώσουν τους υπαλλήλους της, ότι η φτώχεια κυριαρχεί και ο κίνδυνος για την πατρίδα μας είναι μεγάλος.
Εφόσον οι αριθμοί που αποκάλυψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αληθινοί και με δεδομένη την αρνητική γραπτή αναφορά του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου προς τον κ. Παπούλια για την ελληνική οικονομία και την προειδοποίηση του ότι το τέλος είναι κοντά, δεν νομίζουν οι αρμόδιοι πως πρέπει να μιλήσουν καθαρά και δημόσια στο λαό; Οταν ο Ελληνας πολίτης πληροφορείται με διαρροές ότι η οικονομία και η χώρα καταρρέουν, λογικό είναι να μην πιστεύει. Διότι νοιώθει πως και οι αριθμοί τίθενται στη διάθεση της «μνημονιακής προπαγάνδας» και πιστεύει δικαιολογημένα πως εκβιάζεται ενόψει των εκλογών.
Επειδή, λοιπόν, φτάσαμε στο σημείο να αμφισβητούνται τα πάντα, πρέπει να αναλάβει κάποιος εκ των αρμοδίων να δημοσιοποιήσει την πραγματική κατάσταση της χώρας. Με αριθμούς και αποδείξεις. Αισθάνομαι πως ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα γεγονότα, προκαλεί αντίδραση, ακόμα και από πολίτες που θα ανέμενε κανείς πως γνωρίζουν κάτι παραπάνω από εμάς τους υπόλοιπους, που δεν σκαμπάζουμε από «υψηλή οικονομική πολιτική».
Ο λαός αναζητά την αλήθεια και πιστεύω πως δεν έχει τη δυνατότητα, αυτή τη στιγμή, να την αποκτήσει. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που διακρίνεται από σύνεση, θα έπρεπε μόλις έλαβε γνώση των αριθμών, να ασκήσει το δικαίωμα του διαγγέλματος και να μιλήσει από καρδιάς στο λαό. Στο σημείο που έφτασαν τα πράγματα, είναι αδύνατον να «μαγειρευθούν» οι αριθμοί και να κρυφθεί η αλήθεια. Ο λαός επιθυμεί και δικαιούται την αλήθεια. Και αν ειπωθεί η αλήθεια χωρίς ωραιοποιήσεις και σαντιγύ, υπάρχει μία μικρή πιθανότητα να ξαναβάλει πλάτη, όπως έπραξε τον πρώτο χρόνο, όταν χωρίς ουσιαστικές και σοβαρές διαμαρτυρίες έκανε τις θυσίες, τις οποίες δεν εκμεταλλεύθηκε η κυβέρνηση για να υλοποιήσει το Μνημόνιο, που ίδια Η επέλεξε ότι αρμόζει στην Ελλάδα και το λαό της.
Στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε μία μεγάλη κουβέντα, και θα την παραθέσω για την περίπτωση που δεν διαβάστηκε με προσοχή. Τόνισε τα εξής:
«Με την ιδιότητά μου του μέχρι πρότινος Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών έχω πλήρη συνείδηση αυτών που είπε και ο Πρωθυπουργός, αυτών που είπε και ο κ. Προβόπουλος. Αλλά, ξέρετε, αυτά πρέπει να ειπωθούν στον ελληνικό λαό από αυτούς. Δηλαδή υπάρχει ένα τεκμήριο αμφισβήτησης για το τι λένε τα κόμματα και έχουμε υποστεί με πολύ έντονο τρόπο τις συνέπειες αυτού του τεκμηρίου αμφισβήτησης της ειλικρίνειάς μας. Μιλάμε την αλήθεια. Η γλώσσα της αλήθειας δεν είναι αρεστή. Πρέπει και ο κ. Παπαδήμος και ο κ. Προβόπουλος και όλοι να μιλήσουν με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Δεν θέλω να μιλάνε οι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών θεσμών ούτε του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πρέπει αυτή η υπόθεση της Δημοκρατίας να είναι μια ελληνική υπόθεση, μια υπόθεση του κυρίαρχου ελληνικού λαού, αλλά τα αρμόδια όργανα κατά το Σύνταγμα και το νόμο, δηλαδή ο Πρωθυπουργός και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, οφείλουν να μιλήσουν και να μιλήσουν καθαρά».
Η εποχή που τα μισόλογα ήταν (και είναι) το χαρακτηριστικό του πολιτικού λόγου, πέρασε και δεν θα ξανάρθει πιά. Τώρα είναι η ώρα των λόγων και των πράξεων. Όποιος πολιτικός εκστομίσει την αλήθεια και τη συνοδεύσει με την αρμόζουσα συγνώμη για τα μύρια λάθη του παρελθόντος, θα επιβραβευθεί. Οσοι επιμένουν να επιλέγουν τη μισή αλήθεια, θα υποστούν πανωλεθρία και θα γίνουν αποδέκτες της οργής του λαού, όπως και στις 6 Μαΐου…
Μ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ
aixmi.gr
[Μιχάλη μου, την αλήθεια στο λαό την είπε ο Καραμανλής και πήγε αδιάβαστος... ο λαός προφανώς δεν θέλει την αλήθεια όταν είναι σκληρή... οπότε μην αγωνιάς για τη χώρα... η καταστροφή της είναι προδιαγεγραμμένη]
dexiextrem
Πρώτον, η υπό πτώχευση Ελλάδα μπορεί και σήμερα να διακινεί ένα τόσο μεγάλο ποσό, όπως το χαρακτήρισαν, μέσα σε λίγες μόνο ώρες, και
Δεύτερον, ότι η εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού στο πολιτικό και το τραπεζικό σύστημα έχει αγγίξει, πλέον, το μηδέν.
Η δεύτερη διαπίστωση προκαλεί δικαιολογημένα ανησυχία, διότι όταν ένας λαός χάνει την εμπιστοσύνη του σε όλους και σε όλα, το επόμενο στάδιο είναι η παράδοση. Και είναι φορές –το λέω και από προσωπική εμπειρία- που μπορώ να πω ότι νοιώθω πως σηκώσαμε τα χέρια ψηλά, μή μπορώντας να ανταπεξέλθουμε στις πιέσεις των προσωπικών μας δανειστών, στα έξοδα που αυξάνονται, ενώ την ίδια στιγμή μειώνονται δραματικά τα έσοδα.
Ποιός μπορεί να μιλήσει για το μέλλον, ποιός δύναται να κάνει σχέδια όταν όλα όσα προγραμμάτισε τα προηγούμενα χρόνια με βάση τα έσοδά του, έχουν καταρρεύσει από τα λάθη των πολιτικών και την απερισκεψία του προηγούμενου πρωθυπουργού, ο οποίος οδήγησε τη χώρα χωρίς πρόγραμμα στον σκληρότατο μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ε.Ε.
Η κατάσταση είναι όντως τραγική και δεν περίμενα τον Κάρολο Παπούλια και τους πολιτικούς αρχηγούς να το επιβεβαιώσουν, μιάς και η καθημερινή ενασχόληση με το ΔΝΤ, μου έδωσε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να γνωρίζω την απάνθρωπη αλήθεια των αριθμών. Η φράση, που πρωτοάκουσα τον Μάϊο του 2010 ότι «τα μαθηματικά δεν βγαίνουν» είναι πολύ πιό αληθινή από κάθε άλλη φορά.
Παρ’ όλα αυτά, και παρά το γεγονός ότι ο ανώτατος πολιτειακός άνδρας της χώρας δημοσιοποίησε μέσω των πρακτικών των συναντήσεών του με τους πολιτικούς αρχηγούς μία πολύ μεγάλη αλήθεια, ο λαός δεν πίστεψε. Όλοι έχουμε ακούσει συμπολίτες μας να αμφισβητούν τους αριθμούς και έχουν κάθε δίκιο να το κάνουν, διότι όλα τα προηγούμενα χρόνια οι πολιτικοί τους φλόμωσαν στο ψέμα. Αλλά, δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια, ότι οι τράπεζες καταρρέουν γρήγορα και σταθερά, ότι τα ταμεία είναι μείον, ότι στα νοσοκομεία παρατηρείται έλλειψη φαρμάκων, ότι πολλές εταιρείες έχουν μήνες να πληρώσουν τους υπαλλήλους της, ότι η φτώχεια κυριαρχεί και ο κίνδυνος για την πατρίδα μας είναι μεγάλος.
Εφόσον οι αριθμοί που αποκάλυψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αληθινοί και με δεδομένη την αρνητική γραπτή αναφορά του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου προς τον κ. Παπούλια για την ελληνική οικονομία και την προειδοποίηση του ότι το τέλος είναι κοντά, δεν νομίζουν οι αρμόδιοι πως πρέπει να μιλήσουν καθαρά και δημόσια στο λαό; Οταν ο Ελληνας πολίτης πληροφορείται με διαρροές ότι η οικονομία και η χώρα καταρρέουν, λογικό είναι να μην πιστεύει. Διότι νοιώθει πως και οι αριθμοί τίθενται στη διάθεση της «μνημονιακής προπαγάνδας» και πιστεύει δικαιολογημένα πως εκβιάζεται ενόψει των εκλογών.
Επειδή, λοιπόν, φτάσαμε στο σημείο να αμφισβητούνται τα πάντα, πρέπει να αναλάβει κάποιος εκ των αρμοδίων να δημοσιοποιήσει την πραγματική κατάσταση της χώρας. Με αριθμούς και αποδείξεις. Αισθάνομαι πως ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα γεγονότα, προκαλεί αντίδραση, ακόμα και από πολίτες που θα ανέμενε κανείς πως γνωρίζουν κάτι παραπάνω από εμάς τους υπόλοιπους, που δεν σκαμπάζουμε από «υψηλή οικονομική πολιτική».
Ο λαός αναζητά την αλήθεια και πιστεύω πως δεν έχει τη δυνατότητα, αυτή τη στιγμή, να την αποκτήσει. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που διακρίνεται από σύνεση, θα έπρεπε μόλις έλαβε γνώση των αριθμών, να ασκήσει το δικαίωμα του διαγγέλματος και να μιλήσει από καρδιάς στο λαό. Στο σημείο που έφτασαν τα πράγματα, είναι αδύνατον να «μαγειρευθούν» οι αριθμοί και να κρυφθεί η αλήθεια. Ο λαός επιθυμεί και δικαιούται την αλήθεια. Και αν ειπωθεί η αλήθεια χωρίς ωραιοποιήσεις και σαντιγύ, υπάρχει μία μικρή πιθανότητα να ξαναβάλει πλάτη, όπως έπραξε τον πρώτο χρόνο, όταν χωρίς ουσιαστικές και σοβαρές διαμαρτυρίες έκανε τις θυσίες, τις οποίες δεν εκμεταλλεύθηκε η κυβέρνηση για να υλοποιήσει το Μνημόνιο, που ίδια Η επέλεξε ότι αρμόζει στην Ελλάδα και το λαό της.
Στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε μία μεγάλη κουβέντα, και θα την παραθέσω για την περίπτωση που δεν διαβάστηκε με προσοχή. Τόνισε τα εξής:
«Με την ιδιότητά μου του μέχρι πρότινος Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών έχω πλήρη συνείδηση αυτών που είπε και ο Πρωθυπουργός, αυτών που είπε και ο κ. Προβόπουλος. Αλλά, ξέρετε, αυτά πρέπει να ειπωθούν στον ελληνικό λαό από αυτούς. Δηλαδή υπάρχει ένα τεκμήριο αμφισβήτησης για το τι λένε τα κόμματα και έχουμε υποστεί με πολύ έντονο τρόπο τις συνέπειες αυτού του τεκμηρίου αμφισβήτησης της ειλικρίνειάς μας. Μιλάμε την αλήθεια. Η γλώσσα της αλήθειας δεν είναι αρεστή. Πρέπει και ο κ. Παπαδήμος και ο κ. Προβόπουλος και όλοι να μιλήσουν με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Δεν θέλω να μιλάνε οι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών θεσμών ούτε του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πρέπει αυτή η υπόθεση της Δημοκρατίας να είναι μια ελληνική υπόθεση, μια υπόθεση του κυρίαρχου ελληνικού λαού, αλλά τα αρμόδια όργανα κατά το Σύνταγμα και το νόμο, δηλαδή ο Πρωθυπουργός και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, οφείλουν να μιλήσουν και να μιλήσουν καθαρά».
Η εποχή που τα μισόλογα ήταν (και είναι) το χαρακτηριστικό του πολιτικού λόγου, πέρασε και δεν θα ξανάρθει πιά. Τώρα είναι η ώρα των λόγων και των πράξεων. Όποιος πολιτικός εκστομίσει την αλήθεια και τη συνοδεύσει με την αρμόζουσα συγνώμη για τα μύρια λάθη του παρελθόντος, θα επιβραβευθεί. Οσοι επιμένουν να επιλέγουν τη μισή αλήθεια, θα υποστούν πανωλεθρία και θα γίνουν αποδέκτες της οργής του λαού, όπως και στις 6 Μαΐου…
Μ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ
aixmi.gr
[Μιχάλη μου, την αλήθεια στο λαό την είπε ο Καραμανλής και πήγε αδιάβαστος... ο λαός προφανώς δεν θέλει την αλήθεια όταν είναι σκληρή... οπότε μην αγωνιάς για τη χώρα... η καταστροφή της είναι προδιαγεγραμμένη]
dexiextrem
ΕΚΛΟΓΕΣ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ: ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
Μετά από μια σειρά ανεπιτυχών συνομιλιών και από την στείρα προσπάθεια για κυβέρνηση 'αντιμνημονιακών' δυνάμεων, οι εκλογές της 17ης Ιουνίου θα διεξαχθούν με νέα δεδομένα.
Η ψήφος της οργής πέρασε, η εντολή για τιμωρία του άμεσα υπαίτιου καταγράφηκε, ο λαϊκισμός έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ και οι "εθνοσωτήριες" λύσεις δεν έπεισαν. Το σύμπλεγμα του αποτελέσματος της 6ης Μαϊου έδειξε ότι τώρα την ευθύνη την έχει ο λαός. Το ξεβράκωμα της Αριστεράς και η ανικανότητά της να διαχείριστεί την κρίση που βρίσκεται ο τόπος μας, είναι πλέον ορατή και στον πιο αδαή.
Εκ πρώτης βλέπουμε, με έμμεσο τρόπο, τον αρχηγό της Ν.Δ. με το άνοιγμα που κάνει, ότι έχει επίγνωση των λαθών του, τα οποία με γρήγορες κινήσεις προσπαθεί να διορθώσει. Η σύμπραξη με τη ΔΗ.ΣΥ. της Μπακογιάννη, η προσχώρηση του Πλεύρη από το ΛΑΟΣ και η επαναδραστηριοποίηση του Ψωμιάδη στη Μακεδονία, δείχνει ότι το κάλεσμα της κεντροδεξιάς δεν μένει στα λόγια.
Από την άλλη. η προβολή των σκέψεων και θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη μέρα, δείχνει το πραγματικό πρόσωπο ενός χώρου που σκοπό έχει να διαλύσει ότι έχει απομείνει όρθιο και όποιον συνεχίζει να αγωνίζεται σ'αυτόν τον τόπο. Είδαμε τις οικονομικές θέσεις να τις παρουσιάζει ο Γλέζος, είδαμε τις όποιες θέσεις για τα σημαντικά εθνικά θέματα να αντλούνται μέσα από τις "συνιστώσες", που δεν τις είδαμε σε κανένα επίσημο πρόγραμμα και φυσικά είδαμε να παίζουν αβασάνιστα με την Ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας. Αποκορυφωμα ήταν προχθές το βράδυ σε τέσσερις τηλεοπτικούς σταθμούς να εκφράζουν τέσσερις διαφορετικές θέσεις.
Στο όλο τοπίο πρέπει να προσέξουμε και την παρουσία των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Η υπευθυνότητά τους εξαντλήθηκε στο διαδικαστικό της πρόσκλησης από την ΝΔ για διερευνητική συζήτηση, όταν ανέλαβε ο Χαϊκάλης να διαχειριστεί το τεχνικό μέρος, αλλά και στην ιστορία με το περιβόητο "non paper" που δημοσιοποίησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Οι υποτιθέμενοι "σωτήρες" απογοήτευσαν δυστυχώς πολλούς από αυτούς που τους ψήφισαν, πολλούς από αυτούς που έβαλαν στην άκρη τις ιδεολογίες τους για να δοκιμάσουν κάτι νέο, κάτι "μοδάτο". Μόνο που τώρα ο χρόνος πιέζει. Ο Γιωργάκης και οι απάτες του δεν είναι παρούσες αυτή την ώρα. Αυτά,έστω και αργά, είναι σίγουρο ότι θα απασχολήσουν την Δικαιοσύνη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τώρα η ευθύνη είναι ατομική και ταυτόχρονα συλλογική. Η επιλογή λοιπόν είναι δική μας.
Η ψήφος της οργής πέρασε, η εντολή για τιμωρία του άμεσα υπαίτιου καταγράφηκε, ο λαϊκισμός έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ και οι "εθνοσωτήριες" λύσεις δεν έπεισαν. Το σύμπλεγμα του αποτελέσματος της 6ης Μαϊου έδειξε ότι τώρα την ευθύνη την έχει ο λαός. Το ξεβράκωμα της Αριστεράς και η ανικανότητά της να διαχείριστεί την κρίση που βρίσκεται ο τόπος μας, είναι πλέον ορατή και στον πιο αδαή.
Εκ πρώτης βλέπουμε, με έμμεσο τρόπο, τον αρχηγό της Ν.Δ. με το άνοιγμα που κάνει, ότι έχει επίγνωση των λαθών του, τα οποία με γρήγορες κινήσεις προσπαθεί να διορθώσει. Η σύμπραξη με τη ΔΗ.ΣΥ. της Μπακογιάννη, η προσχώρηση του Πλεύρη από το ΛΑΟΣ και η επαναδραστηριοποίηση του Ψωμιάδη στη Μακεδονία, δείχνει ότι το κάλεσμα της κεντροδεξιάς δεν μένει στα λόγια.
Από την άλλη. η προβολή των σκέψεων και θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη μέρα, δείχνει το πραγματικό πρόσωπο ενός χώρου που σκοπό έχει να διαλύσει ότι έχει απομείνει όρθιο και όποιον συνεχίζει να αγωνίζεται σ'αυτόν τον τόπο. Είδαμε τις οικονομικές θέσεις να τις παρουσιάζει ο Γλέζος, είδαμε τις όποιες θέσεις για τα σημαντικά εθνικά θέματα να αντλούνται μέσα από τις "συνιστώσες", που δεν τις είδαμε σε κανένα επίσημο πρόγραμμα και φυσικά είδαμε να παίζουν αβασάνιστα με την Ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας. Αποκορυφωμα ήταν προχθές το βράδυ σε τέσσερις τηλεοπτικούς σταθμούς να εκφράζουν τέσσερις διαφορετικές θέσεις.
Στο όλο τοπίο πρέπει να προσέξουμε και την παρουσία των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Η υπευθυνότητά τους εξαντλήθηκε στο διαδικαστικό της πρόσκλησης από την ΝΔ για διερευνητική συζήτηση, όταν ανέλαβε ο Χαϊκάλης να διαχειριστεί το τεχνικό μέρος, αλλά και στην ιστορία με το περιβόητο "non paper" που δημοσιοποίησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Οι υποτιθέμενοι "σωτήρες" απογοήτευσαν δυστυχώς πολλούς από αυτούς που τους ψήφισαν, πολλούς από αυτούς που έβαλαν στην άκρη τις ιδεολογίες τους για να δοκιμάσουν κάτι νέο, κάτι "μοδάτο". Μόνο που τώρα ο χρόνος πιέζει. Ο Γιωργάκης και οι απάτες του δεν είναι παρούσες αυτή την ώρα. Αυτά,έστω και αργά, είναι σίγουρο ότι θα απασχολήσουν την Δικαιοσύνη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τώρα η ευθύνη είναι ατομική και ταυτόχρονα συλλογική. Η επιλογή λοιπόν είναι δική μας.
Δευτέρα 14 Μαΐου 2012
Ο ΒΛΑΧΟΣ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ ΟΠΩΣ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ.....
Κατά την είσοδο Μιχαλιολάκου στο Μέγαρο Παπούλια, ο “δημοσιογράφος” Γιώργος Βλάχος αναλαμβάνει να κάνει τον καραγκιόζη και αποθανατίζεται σε μια συμβολική στάση με μπόλικη σημειολογία.
Ενδεχομένως με την κίνηση αυτή ο Βλάχος να θέλει να ταράξει τα νερά και να υπενθυμίσει οτι υπάρχει.
Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από το 2008 και ακόμα δεν έχει βρεθεί κανένας νέος Κοντομηνάς να του αναθέσει κάποιο νέο συμβόλαιο “δημοσιογραφίας” τύπου Βατοπεδίου.
Το AmanToMatiMou συμπαρίσταται στον Γιώργο Βλάχο και δίνει συγχαρητήρια στις βαθιές αρχές της ελευθεροτυπίας αυτού του τόπου που επιτρέπουν σε έναν αποδεδειγμένα και αμετακλήτως καταδικασθέντα συκοφάντη (από κοινού με Αυτιά και Ντάσκα), να θεωρείται ακόμα “δημοσιογράφος”, να μπαινοβγαίνει στα Προεδρικά Μέγαρα και να παριστάνει τον κλόουν.
http://amantomatimou.wordpress.com
Ενδεχομένως με την κίνηση αυτή ο Βλάχος να θέλει να ταράξει τα νερά και να υπενθυμίσει οτι υπάρχει.
Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από το 2008 και ακόμα δεν έχει βρεθεί κανένας νέος Κοντομηνάς να του αναθέσει κάποιο νέο συμβόλαιο “δημοσιογραφίας” τύπου Βατοπεδίου.
Το AmanToMatiMou συμπαρίσταται στον Γιώργο Βλάχο και δίνει συγχαρητήρια στις βαθιές αρχές της ελευθεροτυπίας αυτού του τόπου που επιτρέπουν σε έναν αποδεδειγμένα και αμετακλήτως καταδικασθέντα συκοφάντη (από κοινού με Αυτιά και Ντάσκα), να θεωρείται ακόμα “δημοσιογράφος”, να μπαινοβγαίνει στα Προεδρικά Μέγαρα και να παριστάνει τον κλόουν.
http://amantomatimou.wordpress.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

