ΟΠΟΙΟΣ ΣΚΑΒΕΙ ΤΟ ΛΑΚΚΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ...

Του Σάββα Καλεντερίδη
Η Τουρκία, χρησιμοποιώντας την εποχή του Ψυχρού Πολέμου παρελκυστικά και καταχρηστικά την αξία του γεωγραφικού χώρου που κατέχει ως κράτος, κατόρθωσε να εξασφαλίσει τη στήριξη των χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και να θέσει υπό πολυετή ομηρία Κύπρο και Ελλάδα. Με την καθοριστική στήριξη των ως άνω χωρών, η Τουρκία κατέλαβε το 40% της Κύπρου, το οποίο, παρά τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, συνεχίζει να κατέχει διατηρώντας 40 χιλιάδες στρατό κατοχής στην πολύπαθη νήσο.
Ταυτόχρονα, ασκώντας κρατική τρομοκρατία, έθεσε υπό ομηρεία την Ελλάδα, η οποία επί τριάντα χρόνια δεν μπορεί να κάνει χρήση ενός κυριαρχικού της δικαιώματος, που είναι η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο σύνολο του θαλάσσιου χώρου της. Για να ισχυροποιήσει δε τις θέσεις και τα επιχειρήματά της απέναντι στην Ελλάδα, η Τουρκία αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, που είναι σε ισχύ από το 1982.
Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας όμως, δίνει το δικαίωμα στις χώρες που έχουν θαλάσσιες ακτές, να ορίσουν κάτω από συγκεκριμένες διαδικασίες την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κατόπιν συμφωνίας με τις όμορες προς αυτές χώρες. Αυτό ακριβώς το δικαίωμα έκανε χρήση η μικρή και διαμελισμένη Κύπρος, και όρισε την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και το Λίβανο, ενώ είναι σε εξέλιξη ανάλογη διαδικασία με τη Συρία.
Η Τουρκία, εγκλωβισμένη στην πρακτική της άσκησης κρατικής τρομοκρατίας σε Ελλάδα και Κύπρο και στην απόφασή της να μην αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, όσο διαρκούσε η διαδικασία της οριοθέτησης, στην ουσία παρέμεινε απλός θεατής των εξελίξεων. Το μόνο που κατάφερε, ήταν να επεκτείνει εξ αντικειμένου το casus belli που ίσχυε για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων και να θέσει υπό ομηρία την Ελλάδα και στο ζήτημα της κήρυξης της ΑΟΖ σε όλο το θαλάσσιο χώρο από το Θρακικό Πέλαγος μέχρι το Αιγαίο, το Καστελόριζο και την Κύπρο.
Η Τουρκία άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι έπεσε η ίδια στο λάκκο που έσκαβε χρόνια τώρα σε Κύπρο και Ελλάδα, όταν οι παλιοί καλοί φίλοι, Ισραήλ και ΗΠΑ, έκαναν πρακτικά βήματα στο ζήτημα της εξόρυξης του φυσικού αερίου και πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Τότε συνέλαβε ένα στρατήγημα που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, θα την έβγαζε από το αδιέξοδο. Ανακάλυψε την Παλαιστίνη, τη Γάζα και το δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό. Και ένας λαός που πένεται και κυριολεκτικά δεν έχει στον ήλιο μοίρα, ανταποκρίνεται σε όποιο χέρι βοηθείας του απλωθεί, έστω και τουρκικό.
Ποιο ήταν το κεντρικό ζητούμενο του στρατηγήματος; Να ρίξει το Ισραήλ μέσα στο λάκκο που έσκαψε το ίδιο για τους Παλαιστινίους. Δηλαδή, εκμεταλλευόμενη τον πόνο των Παλαιστινίων, να θέσει υπό ομηρία ολόκληρη τη ΝΑ Μεσόγειο, και μέχρι να λυθεί το Παλαιστινιακό και να ορίσει η Παλαιστίνη τη δική της ΑΟΖ στη Μεσόγειο, να σταματήσει κάθε διαδικασία καθορισμού της ΑΟΖ των γειτονικών χωρών και να παγώσει κάθε διαδικασία εξόρυξης στην περιοχή αυτή.
Στα πλαίσια αυτού του στρατηγήματος, η Τουρκία διεκδίκησε το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων, μια διαδικασία που διακόπηκε βίαια, με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ εναντίον της Λωρίδας της Γάζας, το Δεκέμβρη του 2008. Αυτός ήταν ο λόγος του εκνευρισμού του Ερντογάν στο Νταβός, ένα μήνα μετά, όταν έφυγε από το πάνελ, αφήνοντας σύξυλο τον Σιμόν Πέρες, καταγγέλλοντας το Ισραήλ ως χώρα δολοφόνο μικρών παιδιών. Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι, χρόνια τώρα είναι ο βασικός υποστηρικτής της Τουρκίας στον αγώνα που γίνεται να αναγνωριστεί διεθνώς η Γενοκτονία που υπέστησαν Αρμένιοι, Έλληνες και Ασσύριοι από τους Τούρκους. Άλλος ένας λάκκος δηλαδή, που πέφτουν μέσα εκείνοι που τον έσκαψαν για τους άλλους, τους γενοκτονημένους λαούς της Ανατολής.Στη συνέχεια, στα πλαίσια του ιδίου στρατηγήματος, η Τουρκία προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό που εφαρμόζει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, υπενδυόμενη την προβιά του ακτιβιστή ανθρωπιστή αυτή τη φορά. Το γενοκτόνο τουρκικό κράτος, διέθεσε τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη μίσθωση του Μαβί Μαρμαρά και ανέθεσε στην παρακρατική ισλαμοφασιστική οργάνωση ΙΗΗ την αποστολή να σπάσει το εμπάργκο. Ο στόχος ήταν να αποκτήσει ναυτική δραστηριότητα η Λωρίδα της Γάζας, για να ισχυροποιηθούν τα επιχειρήματα της Τουρκίας που θα οδηγούσαν στην ομηρία της ΝΑ Μεσόγειο. Το Ισραήλ αντέδρασε με το γνωστό τρόπο, για να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ και να φθάσουμε σήμερα να μιλάμε για το Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας;

Ποιο είναι το σχέδιο αυτό;
Θα παραθέσουμε τους κεντρικούς του άξονες.
Η Τουρκία σε πρώτη φάση θα επιδιώξει να έχει αυξημένη και μόνιμη παρουσία με πλοία του πολεμικού της ναυτικού στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του Κόλπου της Αλεξανδρέττας και της Διώρυγας του Σουέζ και κυρίως στα όρια της ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ, με το πρόσχημα της προστασίας των τουρκικών εμπορικών πλοίων που θα κινούνται στην περιοχή. Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρήσει να αμφισβητήσει εμπράκτως τις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ. Μάλιστα, σε επιχειρησιακό επίπεδο η Τουρκία σχεδιάζει να κάνει ό,τι ακριβώς κάνει στο Αιγαίο με τα πολεμικά της αεροπλάνα. Δηλαδή, όπως με τις πτήσεις των πολεμικών της αεροσκαφών αμφισβητεί εμπράκτως την κυριαρχία της Ελλάδος στο Αιγαίο και δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών του πηγών, έτσι, με τις κινήσεις των πολεμικών της πλοίων στην περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ισραήλ, θα επιδιώξει να αμφισβητήσει εμπράκτως τα νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματα των ως άνω χωρών και υπό το φόβο μιας πολεμικής σύγκρουσης, να προκαλέσει την παρέμβαση των ΗΠΑ και να παγώσουν οι διαδικασίες εξόρυξης και εκμετάλλευσης.
Παράλληλα, η Τουρκία θα επιχειρήσει να πετύχει εντός του Σεπτεμβρίου την αναγνώριση της Παλαιστίνης ως κυρίαρχου κράτους, στην επικείμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Αμέσως μετά, σχεδιάζει να ανακηρύξει μονομερώς την δική της ΑΟΖ στη ΝΑ Μεσόγειο μέχρι τα 200 ν.μ., και με βάση την αρχή της αναλογικότητας, να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με το ψευδοκράτος, χωρίς να αναγνωρίζει δικαίωμα ΑΟΖ στο Καστελόριζο.
Στη συνέχεια, σχεδιάζει να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Παλαιστίνη, θέτοντας έτσι υπό τον έλεγχό της το κοίτασμα Λεβιάθαν, το οποίο έχουν λάβει εντολή να προβούν στις απαραίτητες επιχειρησιακές προετοιμασίες για να προστατεύουν τα τουρκικά πολεμικά πλοία.
Τέλος, στα πλαίσια του σχεδίου αυτού, η Τουρκία, μέσω της τουρκικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ, θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην ΑΟΖ Τουρκίας-ψευδοκράτους-Παλαιστίνης, έχοντας καταφέρει να περικλείσει και να απομονώσει εντελώς από θαλάσσης το Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει και το βέτο της Άγκυρας, στις προσπάθειες που καταβάλλει για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.
Υπάρχουν και άλλα υποτιθέμενα «βέλη στη φαρέτρα» της Άγκυρας, όπως η καταγγελία του Ισραήλ στον ΟΗΕ για το πυρηνικό του οπλοστάσιο, η καταγγελία επίσης στον ΟΗΕ για τον αποκλεισμό της Γάζας, η πλήρης διακοπή των διπλωματικών σχέσεων, το πλήρες πάγωμα των εμπορικών σχέσεων και άλλα.
Ασφαλώς και υπάρχουν πολλά κενά και αδυναμίες στο Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ, το οποίο επιδέχεται και πολλές αναγνώσεις.
Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα, εν όψει της μονομερούς ανακήρυξης της τουρκικής ΑΟΖ, πρέπει να είναι έτοιμη να διαχειριστεί το ζήτημα του Καστελόριζου, αν δεν το έχουν «διευθετήσει» ήδη εκείνοι που χαϊδολογούνται χρόνια τώρα με την Τουρκία.
Επίσης, είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε ότι σε περίπτωση που ΗΠΑ και Ισραήλ δεν βοηθούσαν με χέρια και πόδια την Τουρκία να καταλάβει τα 40% του εδάφους της Κύπρου και να κρατηθεί πάνω στο νησί τόσα χρόνια, όλα θα ήταν πιο εύκολα για όλους. Είναι ο λάκκος που λέγαμε…

Μυστική επιτροπή Ελλήνων-Αμερικανών-Τούρκων συζητά για το Αιγαίο

Όσο ο ήλιος δεν αλλάζει την πορεία του, ούτε εμείς θα κάνουμε συμφωνίες με τον Ξέρξη, αλλά πιστοί στους Θεούς και τους Ήρωες, των οποίων έκαψε τους ναούς και τα αγάλματα, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την Ελευθερία μας».

Μια σκοτεινή κλίκα που δεν σκέπτεται ελληνικά, δεν νοιώθει ελληνικά και που εν πολλοίς και μεταξύ τους δεν μιλούν καν ελληνικά, έχει υφαρπάξει την εξουσία. Την υφάρπαξε με μια κολλοσιαία πολιτική απάτη, πουλώντας φούμαρα στο φοβισμένο από την κρίση πόπολο, ότι υπάρχουν λεφτά, ότι θα δίνανε κι αυξήσεις κι ότι είχαν και κάτι δισεκατομμύρια καβάτζα για κοινωνικές δαπάνες.
Η ιδεοληπτική παρέα, δουλευταράδες σαν ακρίδες στα πράσινα στάχυα, πρώτα φρόντισε να σπάσει τον τσαμπουκά του Λαού. Αλλεπάλληλα κύματα εκβιασμών, ψευδολογίας και κατατρομοκράτησης, έσπειραν σε όλο το κοινωνικό σώμα την κατάθλιψη κι έδιωξαν κατά κύματα τις καταθέσεις στο εξωτερικό ενώ πάγωσαν κάθε οικονομική δραστηριότητα. Κάθε μπούρδα που αμόλαγαν, έστελνε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια στην Κύπρο και την Εσπερία. Παράλληλα ελεεινολογούσαν την χώρα στις ρούγες τις υφηλίου, βρίζανε την Πατρίδα και το Λαό από κάθε διεθνές βήμα. Φανταστείτε τι λέγανε κατ΄ιδίαν στους Φράγκους, τους Αλανούς και τους κοντοχωριανούς του αδερφού Νικολάκη, τους αμεταμφίεστους Αμερικάνους, με την αμερικάνικη καρδιά.
Τα γεγονότα και το απύλωτο στόμα του λάγνου Ντομινίκ, αποκάλυψαν ότι η παρεούλα που κατσικώθηκε με παπατζίδικο τρόπο στην εξουσία, είχε προαποφασίσει την προσφυγή στο ΔΝΤ, ενώ δημοσίως σφυρίζανε κλέφτικα μας δουλεύανε ψιλό γαζί. Αυτό, λένε οι κακεντρεχείς, έδωσε την δυνατότητα σε κάποιους, που λόγω «κληρονομικού χαρίσματος» γνώριζαν την αλήθεια, να παίξουν γερό μπαρμπούτι, με σημαδεμένα «κόκκαλα» και να βγάλουν δισεκατομμύρια, όσο εσείς, μνημονιακοί μου δουλοπάροικοι, βγάζατε ίκτερο από την αγωνία για τη χώρα και το ψωμί σας. Τ+10, CDS και το λουρί της μάνας.
Ψήφισαν και νόμο κράχτη για όλα τα γρήγορα βετέξ του Πακιστάν, τους Σομαλούς νταβαντζήδες και τους Νιγηριανούς ναρκέμπορους. Αυτοί, μαζί με επαίτες, ορδές από δύστυχες πουτάνες, όπου παλεύει το AIDS με την ηπατίτιδα, κι Αφγανούς κατσαπλιάδες, ήρθαν σε ακόμη μεγαλύτερα κύματα να μοιραστούν τον σοσιαλιστικό μας παράδεισο, την πράσινη ανάπτυξη και το γλαρό βλέμμα του Ραγκούση. Τζημπέργκερ σοσιαλισμός και πολυπολιτισμός. Προηγουμένως όμως, από τον Νοέμβριο του 2009, μόλις ένα μήνα μετά το κόλπο γκρόσο υφαρπαγής της εξουσίας, εφαρμόζοντας τις έγγραφες τρίχες, που έστελνε ο Συνήγορος του Αποτέτοιου στα Υπουργεία, έπαυσε η ανάσχεση των λαθρομεταναστών στον Έβρο, με αποτέλεσμα να φρακάρει η χώρα από παράνομους, κυρίως μουσουλμάνους. Δυο εκατομμύρια αναφομοίωτα σαρίκια, ασύμβατα με την χώρα, τον Λαό, την Ιστορία μας, τον τρόπο ζωής μας.
Παράλληλα, οι «έκπληκτοι» σοσιαλιστές μας, άμα τη αναλήψει, οδηγούν με γοργά βήματα τους εργαζόμενους στην εποχή πριν από το Σικάγο. Το οκτάωρο, το αξιοπρεπές μεροκάματο, είναι ήδη στην αληθινή αγορά μια μακρινή ανάμνηση. Ο Ιωάννης Μεταξάς, ο θεμελιωτής του ΙΚΑ, του οκταώρου κι ο τοποτηρητής της πιο αυστηρής περιόδου εφαρμογής της εργατικής νομοθεσίας, φαντάζει υπόδειγμα κοινωνικής ευαισθησίας, σκανδιναβικής κοπής, συγκρινόμενος με τους ιδεοληπτικούς ανθρωποφάγους της κυβερνώσας κλίκας.

Αποκάλυψη: Μυστική επιτροπή συζητά για το Αιγαίο

Θα σας πω όμως μια πληροφορία. Με την ενθάρρυνση και συνεισφορά μέρους της αμερικανικής γραφειοκρατίας, κάτι απατεώνες Δημοκρατικούς σαν αυτούς που βομβαρδίζανε μοναστήρια, γυναικόπαιδα και ψυχασθενείς στην Σερβία, έχει συγκροτηθεί εδώ και κανένα οκτάμηνο μια άτυπη επιτροπή, κοινή με τους ισλαμοφασίστες γείτονες μας. Δυο αμερικανάκια, δυο μεμέτια κι, εκ μέρους της ιδεοληπτικής κλίκας λέγεται ότι συμμετέχει διπλωμάτης μας, τον οποίο στην Κύπρο, όπου υπηρέτησε, τον αποκαλούν ειρωνικά «Ολλανδό», ένεκα των αφασιακών, μακράν του Ελληνικού Τρόπου, απόψεων του. Αντικείμενο της η συγκεκριμενοποίηση και κατάρτιση οριστικής ελληνοτουρκικής συμφωνίας, επί ήδη συμφωνημένου πλαισίου αρχών, για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και όχι μόνο, όπου εμείς θα δώσουμε, οι Τούρκοι θα πάρουν κι εμείς θα ξαναδώσουμε. Η συμφωνία δεν θα είναι απλώς λεόντειος. Στον Κορυδαλλό, στον Περαία και στα πέριξ, το λέμε νταβαντζιλίκι. Στον Ποινικό Κώδικα το λένε αλλιώς κι έχεις δικό σου πεύκο στο Γουδί, if you know what I mean, κι ας πάει το 2100 ο εγγονός σου στον Άρειο Πάγο να κάνει αναψηλάφηση. Εξ αυτού άλλωστε η ιδεοληπτική παρέα κάνει ως τώρα γαργάρα την ΑΟΖ. Δεν την διακηρύσσει, δεν την οριοθετεί, παρ’ ότι οι Ισραηλινοί μας την έχουν ήδη αναγνωρίσει (!), ο μακαρίτης Τάσσος είχε φροντίσει να εμπλέξει μεγάλες αμερικανικές εταιρείες στην έρευνα κι εξόρυξη στην δικιά του ΑΟΖ, ενώ ήδη μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Τελ Αβίβ επιτηρούν την περιοχή, στέλνοντας το μήνυμα στην Άγκυρα ότι θα φάει φωτιά και σίδερο αν κάνει λεονταρισμούς.

Ο δρόμος του Λυκίδη

Στους συντρόφους και σε σας αδέρφια, θα θυμίσω λοιπόν τον Λυκίδη.
Μετά τη νίλα στη Σαλαμίνα ο Ξέρξης γύρισε στην Ασία κι άφησε πίσω του πολύ στρατό με αρχηγό τον Μαρδόνιο. Αυτός ήταν λίγο τζάμπα μάγκας κι υπερόπτης, σαν τον Ερντογάν ένα πράμα, που μας απειλεί, θέλει ν’ ανοίξει άλλο Βόσπορο αλλά οι Κούρδοι κήρυξαν αυτονομία και στις 30/7 έκαναν εκλογές για αυτόνομη Βουλή κάτω απ΄τη μύτη του, ενώ υπάρχουν μέρη όπου ο Στρατός απλά δεν πάει ποτέ. Αυτά βέβαια οι βαριοί αναλυτές και τα κομματικά μπλέϊζερ δεν σας τα λένε.
Ο Μαρδόνιος λοιπόν ξανακατέλαβε την ρημαγμένη από τον Ξέρξη Αθήνα κι έστειλε ως απεσταλμένο στη Σαλαμίνα τον Μουρυχίδη τον Ελλησπόντιο. Οι Αθηναίοι λόγω του πολέμου είχαν μεταφέρει εκεί τις φαμίλιες τους, τον στρατό και ναυλοχούσε εκεί και όλος ο στόλος τους, οι νικητές της ναυμαχίας. Ο Μουρυχίδης παρουσιάστηκε στην Βουλή των Πεντακοσίων και επανέλαβε ενώπιον της τις ίδιες προτάσεις υποταγής, που είχε μεταφέρει ο Αλέξανδρος ο Μακεδών εκ μέρους του Ξέρξη, που πήρε τότε την απάντηση «όσο ο ήλιος δεν αλλάζει την πορεία του, ούτε εμείς θα κάνουμε συμφωνίες με τον Ξέρξη, αλλά πιστοί στους Θεούς και τους Ήρωες, των οποίων έκαψε τους ναούς και τα αγάλματα, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την Ελευθερία μας». Εθνικιστές, ε; Παλιοσαμαρικοί ο Αριστείδης, ο Θεμιστοκλής κι ο Δήμος των ελεύθερων Αθηναίων. Ο Μαρδόνιος πίστευε ότι με την πόλη τους στα χέρια του, ίσως τελικά να έσκυβαν το κεφάλι. Ένας μόνο από τους βουλευτές, ο Λυκίδης, σηκώθηκε και είπε πως σε αυτόν φαίνεται καλό να δεχθούν τις προτάσεις των Περσών και να τις παρουσιάσουν στο λαό. Οι υπόλοιποι βουλευτές αλλά και οι πολίτες που βρίσκονταν έξω από την Βουλή και το πληροφορήθηκαν, κυριεύθηκαν από αγανάκτηση, περικύκλωσαν τον Λυκίδη και τον σκότωσαν δια λιθοβολισμού. Επί τόπου. Ο Μουρυχίδης έντρομος έφυγε κακήν κακώς αλλά αβλαβής, για να πει την έμπρακτη απάντηση των Αθηναίων στο Μαρδόνιο, που λίγο αργότερα θα συναντούσε τον θάνατο στις Πλαταιές, μπροστά στην Φάλαγγα των Ομοίων της αγέρωχης Σπάρτης. Το φοβερό νέο, ό,τι βρέθηκε βουλευτής που πρότεινε υποταγή στους βαρβάρους, διέτρεξε όλη την Σαλαμίνα. Τότε οι γυναίκες, παρακινώντας με οργή η μία την άλλη, έτρεξαν στο σπίτι του Λυκίδη και σκότωσαν με λιθοβολισμό την γυναίκα και τα παιδιά του, σβήνοντας την σπορά του από τα μητρώα των ελευθέρων πολιτών.
Άλλες εποχές θα πείτε, αδέρφια. Σωστά. Τώρα θα βρεθούν τζιτζιφιόγκοι κι εκ πεποιθήσεως δουλόφρονες που όλα θα τα συζητήσουν. Όμως στις πόλεις και τα χωριά μας, οι απλοί άνθρωποι, αυτοί, οι πολλοί, που είναι ο Λαός και ο Στρατός, μερικά πράγματα δεν τα συζητάμε.
Κι όσο από πέτρες, ποτέ δεν λείψανε από την τραχιά γη των Ελλήνων…


Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης